ANNULATION DE DERNIERE MINUTE

Bir Amy Winehouse konseri daha iptal olmuştu. Sanki deja-vu yaşıyor gibiydim. Bu haber beni 3 sene öncesine, o korkunç güne götürdü….

Sene 2008, aylardan eylül…Genciz, kanımız kaynıyor. Yerimizde duramıyoruz. Her türlü çılgınlık bizde. Amy Winehouse dinliyoruz çılgınlar gibi. Sabah onunla uyanıyor, akşam onunla uyuyoruz. Her şarkısı bizim için özel. Adeta kendimizden geçiyoruz dinlerken. Evimizin, odalarımızın her yeri onun posterleri ile dolu. Attıgı her adımdan haberimiz var. Turneye çıkıyor kendisi. Ülkemize gelmiyor tabii ki. ” O gelmezse biz gideriz! ” diyoruz ve yola düşüyoruz. Rotamız Paris. Rock en Seine isimli muzik festivalinde sahne alacagı iddia ediliyor. Önce izinlerimizi sonra biletlerimizi alıyoruz. Otel odalarımızı ayarlıyoruz. Bütün yolculugumuz onun sesi ile dopdolu.

Paris her zamanki gibi büyüleyici.

 

Ben de öyle…

 

Paris ile mükemmel bir ikiliyiz biz…

 

Ortam nefis, tipler enteresan, stageler mukemmel…Arkadaşlarla buluşulmuş…Onun sahnesini bekliyoruz.

 

Zaman geldiğinde sahne önüne dogru ilerliyoruz. Ana-baba günü. Bir keşmekeş, bir kalabalık…”Neler oluyor” diye birbirimize soruyoruz şaşkınlıkla. Daha da yaklaşıyoruz. Sahnenin önündeki ekranda o yazıyı görüyoruz. Hep bir agızdan “ANNULATION  DE DERNIERE MINUTE” yazısını okuyoruz. Ne oluyorsa o anda oluyor.Bir anda Orkun baygınlık geçiriyor. Çimlerin üzerine yıgılıyor. Etrafta koşuşturan insanlar. Sanki savaş alanı…Orkun ile ilgilenirken bana yardım etmesi için Işıl’a bakınıyorum. Ama yok. Kalabalıgın içine karışmış, diğer isyancılarla bagıra çagıra küfür ediyor, slogan atıyor… Işıl’ı artık kurtaramam diyorum. Gözlerim Ömer’i aramaya başlıyor.

Çok kalabalık. Seçemiyorum. Koşuşturmaların şiddeti azaldıgında yerde birini görüyorum. Dizlerinin üzerine çökmüş, çimlere kapanmış, histerik bir şekilde sallanıyor. Agzından tek bir kelime çıkıyor. “NEDEN?”  Ömer için endişeneniyorum. Orkun’a bir yudum bira verdikten sonra çantamı yavaşça başının altına koyuyorum. Mırıldanıyor, sayıklıyor. “Amy..” diyor. ” Senin ben…” diyor, yine kendinden geçiyor. Solunumu daha düzenli. 10 metre ötede duran Ömer’in yanına gidiyorum. Tek söylediği şey “Neden?” Sakinleştirmeye çalışıyorum. Kaskatı kesilmiş. Dogrultmaya çalışıyorum. Ama nafile. “Ömer” diyorum. “Kendine gel. Sana ihtiyacımız var. Elif’i düşün, Coşkun’u düşün. Lütfen Ömer lütfen” diyorum ve gözlerimden yaşlar boşalıyor. Ne yapacagımı bilemez haldeyim. Orkun! Orkuna bakıyorum hemen göz ucuyla, yatıyor.Etrafında insanlar koşuşturmaya devam ediyor. Son bir kez “Ömer..Lütfen…” diyorum. O anda Ömer kendine geliyor ve dogruluyor. Ellerindan kanlar akıyor. Korkuyorum.  Avuçlarını açıyorum. Yerden çimleri kopartmış. O kadar sıkmış ki yumruklarını, çimler derisinin altına geçmiş neredeyse. Sırılsıklam gözlerle bana bakıyor. Yavaşça kalkıyoruz. Hiç konuşmuyoruz. Ağlıyorum. usulca. Orkun’un yanına gidiyoruz. Biraz daha bekledikten sonra Orkun’u da omuzlayıp oradan ayrılmak için yola koyuluyoruz…

Hayatta kalabildiğimiz için çok şanslıyız…

 

Ve Amy sana sesleniyorum!

Bana bu hayatımın korkunç anılarını tekrar yaşattıgın için utanmalısın!

En iyi, en pahalı uyuşturucuyu alıyorsun, kullanıyorsun. Tamam saygı duyuyoruz. Alkoliksin, bagımlısın. Anlıyoruz. Biz seni böyle seviyoruz. Ama bambaşka biri oldun sen. Seni tanıyamıyoruz. Verdiğin sözlerde durmuyorsun. Herkesi hayalkırıklıgına ugratıyorsun. Britney Spears bile toparlanmaya çalışiyor. Ama sende tık yok. Senin yolun yok değil Amy. Ya bu deveyi güdersin ya bu diyardan gidersin demiş atalarımız. Sanatçı olmanın sorumluluklarını yerine getiremeyeceksen hayatımızdan çek git!

Advertisements

3 thoughts on “ANNULATION DE DERNIERE MINUTE

  1. asseyu vu si vu pile je kelkesoz to dir.
    ekute mua
    bu etti iki, ucte cat vurucam kafasina tutucam sacindan suruye suruye inime goturucem orada bi guzel re ha bi li te edecem. bana dua edecek birlikte en iyi uyusturucunun amina duzeylicene koyucaz.
    nasil? amy komm mal her! ich hab was mit dir zu plannen, mein zukunft mein leben meine liebe..ah du meine goete hahahha

  2. Çok tesekkur ederim bu güzel yorumlarınız için.

    Bahsettiğiniz fotografı bulamadım. Elimdekilerle yetinmek zorunda kaldım. Fakat haklısınız, hislerimizin krosal dışavurumları bizi biz yapan davranışlardır. O nedenle sizin de metro da “Küçük Emrah” taklidi yaparken ki fotografınızı bu yazıma eklemek isterim.

    Orkun arkadaşımızın kusurana bakmayın. Yazı bahsi geçen olaylardan sonra bir daha eskisi gibi olamadı. Böyle bir yavşaklık, böyle bir adam sendecilik, böyle bir bana dokunmayan yılan bin yaşasıncılık…Zannedersin sikli Amy Winehouse. Peeeh.

  3. Öncelikle yazıyı çok beğendim. Üzerinde emek harcanmış. Bazen güldüm, Bazen hüzünlendim.Ama olsun ben eninde sonunda guzel bir konser izleyeceğimize inanıyorum. (Polonya konseri golden circle 150 TL :)

    Bu yazıda metro da amy winehouse posterine tükürürkenki fotoğrafını da görmek isterdim. Hislerimizin krosal dışavurumları bizi biz yapan davranışlardır. Bir önceki yorumcu düzeyden bahsetmiş ama amgötmeme falan demiş. Kendisine “zürrrrrrrück” diyorum.

    Sincères salutations,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s